Nesta comedia do bipartidismo que estamos a presenciar, agora é a quenda para que o PSOE, hoxe na oposición, represente o papel de defensor dos dereitos das clases traballadoras que, até hai escasamente tres meses, eles mesmos atacaban. No ámbito sindical, tamén asistimos a outra comedia macabra: a dos sindicatos amarelos maioritarios (UGT e CCOO) que teñen verdadeiro pánico a que o mínimo xesto de protesto que as súas bases lles esixen, unha greve xeral pacífica e ritual, se lles poda ir das mans e tornar incontrolável, como na Grecia. As elites vendidas que ocupan os postos directivos nestes sindicatos teñen moi ben asumido o seu rol de intermediario desde os miseráveis Pactos da Moncloa: vende aos traballadores da mellor maneira posível as decisións do patronato. Eles están polo pacto a toda costa, e mesmo cando un governo como o actual os advirte de que recortarán máis os nosos dereitos negocien o que negocien co patronato, eles seguen ben sentadiños á mesa, sorrindo á beira da actual ministra de (anti)traballo. Durante canto máis tempo vai seguir tolerando a clase traballadora galega todas estas humillacións?
Na FPG pensamos que é precisa unha confluencia ampla das loitas sindicais, estudantís, sociais, feministas que abranga desde as asembleas de fábrica até movementos novos e heterodoxos como o 15-M para subir un grao máis o nível da loita e artellar un movimento popular que pase da fase de protesto á de loita polo poder. De non ser así, serán os oportunistas pequeno-burgueses e socialdemocratas os que leven o actual proceso prerrevolucinario cara ás augas mansas da política da representación e da comedia parlamentar. Estamos seguros, en definitiva, de que o lugar onde a clase traballadora galega vai recuperar os dereitos roubados é na rúa, non nas urnas, e por iso apoiamos totalmente a convocatoria dunha Greve Xeral Nacional do 29 de marzo.
Foto: FPG


